محمود نجم آبادى
مقدمه 60
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
دارد و از افشاء سر آنها به خودى و بيگانه و نزديكان و دوران دورى جويد . بقدرى رازپوشى در طبابت مهم است كه در قانون جزاء كشورها مجازات بسيار شديدى براى اشخاص قائل گرديدهاند . ( از قانون مجازات عمومى ) ماده 220 - اطباء و جراحان و قابلهها و دوافروشان و كليه كسانى كه به مناسبت شغل يا حرفه خود محرم اسرار مىشوند ، هرگاه در غير از مواردى كه برحسب قانون ملزم مىباشند اسرار مردم را افشاء كنند از يك ماه تا يك سال به حبس تأديبى و از بيست و پنج تا دويست تومان غرامت محكوم خواهند شد . پس ملاحظه مىفرمائيد كه افشاء سر تا چه حد مجازات دارد . افشاء سر گذشته از آنكه اخلاقا صحيح نيست ، بلكه اغلب نتايج بسيار بد در بر دارد . چهبسا كانونهاى خانوادگى كه بر اثر افشاء سر از هم گسسته مىشوند و چه قتلها و جدائيها و ناكاميها و بدبختيها كه بر اثر عدم مراعات رازپوشى پيش مىآيند . عواقب وخيم افشاء سر باندازهاى روشن و آشكار است كه ديگر احتياج به شرح و بسط نيست . اينك فهرستوار انواع و اقسام افشاء نمودن اسرار را ذيلا مىنگاريم : 1 - افشاء كردن راز ( به هر قسم و به هر وسيله ، مانند جرايد ، مجلات و يا آنكه نام بيمار و گراور ويرا درج نمايد ) . 2 - افشاء نمودن راز بيماران به مناسبت حرفه پزشكى ، 3 - افشاء كردن راز بيماران كه نتيجة خسارتى متوجه آنان گردد ، 4 - اگر طبيب قصد و نظر فاش كردن راز بيماران را داشته باشد و لو اينكه ضررى